Ёди ту, эй шоири ширинкалом, Рӯи дунёро мунаввар мекунад. Бемуҳобо шеъри нобу дилкашат, Ҷумла дилҳоро мусаххар мекунад. (Абдуқаҳҳори Қосим) Мирзо Турсунзода 2 майи соли 1911 дар деҳаи Қаратоѓи ноҳияи Ҳисор дар оилаи дуредгар таваллуд шудааст. Соли 1930 дорулмуаллимини тоҷикии шаҳри Тошкандро ба итмом расонида, ба сифати мудири шуъбаи оммавӣ ва котиби масъули рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» […]
Ҳазрати Зайд ибни Арқам (р) аз Паёмбар (с) мепурсад: «Ай Расули Худо, ин қурбониҳое, ки мебинам, чист?» Паёмбар (с) гуфт: «Ин суннати падаратон Ибоҳим (а) аст». Пас саҳобаҳо гуфтанд: «Чӣ фоида (фазилат) доранд?» Паёмбар (с) гуфт: «Ба ивази ҳар як мўи чаҳорпо як некӣ ба қурбоникунанда мерасад».
Санаи таърихии 9 сентябр торафт наздик мешавад. 27 сол қабл дар ин рӯз Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон гардид. Ин воқеа дар ҳаёти сиёсии мардуми Тоҷикистон муҳиму фараҳбахш дониста шуд. Бо соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон ҷузъи ҷудонашавндаи ҷомеаи ҷаҳонӣ эътироф гардида, дар роҳи истиқлол бо мақсади баланд бардоштани иқтисодиёт, некӯаҳволии мардум қадамҳои устувор гузошт. Аз ҳама муҳим, […]